مسافرت بین ترم

امروز در تاریخ پنج شنبه ۲۱ آبان بعد از گذشت یک ماه و ۱۷ روز از خوابگاه(زندان دانشگاه آزاد نجف آباد) بیرون اومدم.

زندگی توی خوابگاه واقعا سخت و زجر آوره . به خصوص اگر جایی باشی که از شهر دوری و ساعت ۸ شب به بعد اجازه بیرون رفتن از خوابگاه را نداشته باشی (به جز شرایط خاص) و هیچ سرگرمی هم جز یک کامپیوتر نداری.

قبل از رفتن به خوابگاه کلی هدف داری با کلی برنامه برای رسیدن به اهدافت که قصد داری با تمام توان پیش بری و به اهدافت برسی ، اما همین که یک هفته در خوابگاه ماندی همه چیز را از یاد میبری و هیچ انرژی و انگیزه ای برای رسیدن به اهدافت را نداری.

همین که یک فرصتی پیدا بشه و از خوابگاه بیرون بیای دوباره پر از انرژی می شوی و اما چه فایده وقتی که قرار است دوباره به خوابگاه برگردی و در همان محیط زندگی کنی.

امروز صبح اینقدر روبروی آینه ی کنار دفتر سرپرستی موندم که سرپرست با یک لحن خیلی خودمانی گفت : “امیر فکر کنم امروز یه خبرایی هست”.

البته حق داشت. چون یک بار قبل از رفتن کلاس اومدم کلی جلوی آینه موندم و دیدم یقه پیراهنم خیلی بد فرم شده و برگشتم و پیراهنم را عوض کردم و دوباره برگشتم جلوی آینه این بار که من را دید دیگه راستی راستی فکر کرده بود یه خبرایی هست. داشتم از در بیرون میرفتم که اون جمله را بهم گفت . با اینکه خیلی دیرم شده بود و آخر هم به اتوبوس نریسیدم اما ترجیح دادم برگردم و براش توضیح بدم که قراره ظهر بعد از کلاس به شهر کرد بریم.

به دعوت هم اتاقی های شهر کردی.
الان بعد از نماز مغرب هست و تازه اومدیم شهر کرد. نهار را تقریبا ساعت ۳ فرخ شهر خوردیم و جای همه ی دوستان خالی بود و هست.
بچه ها بازی گرفته اند که نصب کنیم و سیستم ها را شبکه کنیم و به جان هم بیافتیم. البته اگر بازی روی سیستم هامون نصب بشه.
این هم عکسی از سیستم ها در حال نصب بازی. و من هم که در حال تایپ هستم و موسیقی گوش میدهم. ناگفته نماند که دوتا از بچه ها فعلا افتاده اند به جان PC و فوتبال بازی میکنند تا زمانی که بازی ها این طرف نصب شوند.البته در این عکس فقط پایه های صندلی های آنها افتاده.

الان که بعد از ۱ ماه و ۱۷ روز از خوابگاه بیرون اومدم احساس میکنم یک باره تغییر کردم. البته این تغییر به تفکرات درون اتوبوس هم بر میگرده. تفکرات در مورد اشتباهات گذشته و راه های جبران آن. آخرین اشتباهم مربوط به یک روز قبل بود. یعنی همین دیروز ، چهار شنبه عصر. هدفم درست بود اما راهم درست نبود.

پی نوشت:
این مدت یک پروژه طراحی وب داشتم که اولین کار قراردادی من بود و باید در زمان محدودی آن را تحویل میدادم که با توجه به مشکلاتی که برای طراحی گرافیک سایت داشتم و ارتباط با طراح و ایجاد تغییرات زمان زیادی را از من گرفت ولی به امید خدا طی چند روز آینده سایت کامل و افتتاح میشه. تصمیم جدی گرفتم که بعد از این کار کمتر برم سمت کامپیوتر و یه کم بیشتر درس بخونم و مثل ترم های قبل به سرم نیاد که همه ی درسها بمونه برای شب امتحان. فکر میکنم این ترم سنگین ترین ترم تحصیلی ام در دوران کارشناسی باشه. به همین دلیل با همه ی مشکلاتی که برام پیش میاد و با همه ی سختی های زندگی درون خوابگاه و تنهایی ها و دوری از خانواده تصمیم گرفته ام که شروع به درس خواندن کنم.
التماس دعا
…

| + موضوع : عمومی | تاریخ | ۴ نظر